Lusia – mały puszek, który szuka w człowieku bezpieczeństwa 🩷

Lusia ma 5 lat i waży około 11 kilogramów. Jest małą, słodką i bardzo delikatną suczką, która w schronisku zdecydowanie nie pokazuje jeszcze całej siebie. Na razie wszystko jest dla niej trochę za głośne, za obce i za trudne.

Na smyczy jest jak mały puszek. Idzie delikatnie, a kiedy coś ją przestraszy, zamiast próbować mierzyć się z tym sama, szuka bezpieczeństwa przy opiekunie i podąża za nim. Człowiek jest dla niej ważny – zdecydowanie ważniejszy niż sprawdzanie każdego krzaczka i wszystkich zapachów dookoła.

Jednocześnie widać, że bliskości dopiero musi na nowo zaufać. Kiedy jest dotykana, potrafi zastygnąć. Nie odbieramy tego jako niechęci do ludzi. Lusia jest obecnie po prostu mocno przytłoczona sytuacją i potrzebuje trochę czasu, żeby zrozumieć, że nic złego się nie wydarzy.

I naprawdę sądzimy, że kiedy już poczuje się bezpiecznie, może okazać się fantastycznym domowym psem.

Lusia zna podstawowe komendy i potrafi chodzić na smyczy. Z informacji z poprzedniego domu wiemy również, że nie niszczy mieszkania i potrafi bawić się zabawkami. Zgłoszono natomiast problem z zostawaniem samemu – po wyjściu opiekuna Lusia ma wyć. Nie wiemy jednak, jak długo trwa takie zachowanie ani jak wygląda ono w różnych sytuacjach, dlatego przyszły dom powinien być przygotowany na spokojną pracę nad samodzielnością i ewentualnym lękiem separacyjnym.

Inne psy trochę ją przerażają. Co ważne, Lusia nie reaguje na nie szczekaniem ani awanturą – raczej się ich obawia. Dlatego jeśli miałaby zamieszkać z drugim psem, powinien być to spokojny, stabilny osobnik, a wcześniej konieczne będzie dobre zapoznanie. Jest również szansa, że zaakceptuje kota.

Może zamieszkać ze starszymi dziećmi, które będą potrafiły uszanować jej delikatność i nie będą wymuszać kontaktu.

Lusia ma również kilka kwestii zdrowotnych, o których przyszły opiekun musi wiedzieć. Ma nadwagę, a według informacji przekazanych w wywiadzie występuje u niej problem z więzadłami krzyżowymi. Wymaga więc rozsądnego podejścia do masy ciała, ruchu oraz dalszej opieki weterynaryjnej zgodnie z zaleceniami lekarza.

Trafiła do nas po zrzeczeniu się praw do psa.

Dla wrażliwego zwierzaka utrata dotychczasowego świata i nagłe znalezienie się w schronisku jest ogromną zmianą. Dlatego nie chcemy oceniać Lusi wyłącznie przez pryzmat tego, jak zachowuje się teraz. Dziś widzimy przede wszystkim psa, który próbuje odnaleźć się w sytuacji, której zupełnie nie rozumie.

Ale widzimy też coś jeszcze.

Kiedy się boi – wybiera człowieka.

I to daje nam ogromną nadzieję, że w spokojnym domu, przy cierpliwym opiekunie, Lusia bardzo szybko odkryje, że już nie musi się wszystkiego obawiać.

Szukamy dla niej człowieka, za którym nie będzie musiała iść dlatego, że się boi. Tylko dlatego, że właśnie przy nim będzie chciała być. 🩷