Katia – nie każdy kot od razu chce być głaskany 🩷

Katia ma 7 lat i nie jest kotką, która zobaczy człowieka, podbiegnie do niego i natychmiast wdrapie mu się na kolana. Właściwie na ten moment zdecydowanie chętniej wybiera odwrotny kierunek.

Katia człowieka unika. Jest nieśmiała, ostrożna i zachowuje dystans. Ale jej historia bardzo dobrze tłumaczy, dlaczego właśnie tak wygląda jej relacja z ludźmi.

Kiedyś Katia była kotką wolno żyjącą. Trafiła do nas na sterylizację, po której wróciła do swojego miejsca bytowania. Znała życie na własnych zasadach – bez kanapy, bez miseczki ustawianej codziennie w tym samym miejscu i przede wszystkim bez konieczności bliskiego kontaktu z człowiekiem.

Dzisiaj jej sytuacja wygląda inaczej. Katia szuka domu.

I wiemy, że nie będzie to adopcja dla każdego.

Nie możemy obiecać, że po trzech dniach będzie spała na poduszce obok głowy. Nie wiemy, czy kiedykolwiek stanie się typową nakolankową przylepą. Widzimy jednak kotkę, która ma potencjał i która w odpowiednich warunkach może nauczyć się, że obecność człowieka nie oznacza niczego złego.

Potrzebuje przede wszystkim spokoju, cierpliwości i braku presji. Dom powinien pozwolić jej samodzielnie decydować o tempie budowania relacji. Bez wyciągania z kryjówek, łapania na siłę czy oczekiwania, że natychmiast zacznie zachowywać się jak kot wychowany od maleńkości przy człowieku.

Katia może zamieszkać jako jedynaczka. Możliwe jest również życie z innym kotem, jeśli zwierzęta zostaną odpowiednio zapoznane. Do domu z psem raczej jej nie polecamy. Jeśli w rodzinie są dzieci, powinny być starsze, spokojne i potrafić respektować granice zwierzęcia.

Korzysta z kuwety, a jej testy w kierunku FIV i FeLV są ujemne.

W przypadku takich kotów sukces wygląda trochę inaczej.

Czasami pierwszym sukcesem nie jest mruczenie na kolanach. Jest nim to, że kot przestaje uciekać, kiedy człowiek wchodzi do pokoju. Później zostaje metr bliżej. Pewnego dnia przy człowieku spokojnie zasypia. Innym razem pierwszy raz podchodzi z własnej inicjatywy.

Dla kogoś mogą to być drobiazgi.

Dla Katii mogą być ogromnymi krokami.

Szukamy więc człowieka, który nie będzie chciał jej zmieniać na siłę. Takiego, który da jej bezpieczny dom i czas, a zaufanie potraktuje nie jako coś, co mu się należy, lecz coś, na co warto cierpliwie poczekać.

Bo być może Katia nie pokocha człowieka od pierwszego wejrzenia. Ale jeśli któregoś dnia sama zdecyduje, że już mu ufa – będzie wiadomo, ile naprawdę znaczy ten jeden mały krok w jego stronę. 🩷