Bursztyn Trójłapek – świat nadal jest wart zwiedzania 💙

Bursztyn ma 14 lat. Długie uszyska, wielkie oczy, ogon, który nadal potrafi być w ruchu, i charakter, którym spokojnie można byłoby obdzielić kilka psów.

A od niedawna ma też tylko trzy łapy.

Nie oznacza to jednak, że Bursztyn stracił ochotę na życie. Wręcz przeciwnie.

Przyjechał do nas z daleka – na prośbę gminy Czorsztyn, która z dnia na dzień została bez możliwości zapewnienia schronienia bezdomnym zwierzętom. Bursztyn był wtedy psim seniorem po wypadku, wymagającym pomocy.

Na miejscu trafił pod opiekę lekarza weterynarii. Niestety jednej z jego łap nie udało się uratować i konieczna była amputacja. Po zabiegu nie mógł jednak bez końca pozostawać w lecznicy. 13 sierpnia przyjechał więc do PsiKota.

I właściwie od pierwszych chwil było po nas.

Bo zamiast smutnego staruszka zobaczyliśmy przemiłego, kontaktowego psa, który nadal jest zainteresowany człowiekiem i otaczającym go światem.

Bursztyn jest przyjazny, wesoły i bardzo lubi ludzkie towarzystwo. Jest też ciekawski. Chce wychodzić, oglądać, węszyć i sprawdzać, co znajduje się kawałek dalej. Czternaście lat najwyraźniej nie przekonało go jeszcze, że świat został już wystarczająco dokładnie obejrzany.

Największym wyzwaniem pozostaje obecnie jego sprawność.

Amputacja jest świeża i Bursztyn dopiero uczy się swojego ciała od nowa. Na trzech łapach nie porusza się jeszcze jak zawodowiec. Czasami się zachwieje, czasami źle rozłoży ciężar, a czasami ciało jakby na moment zapominało, że jednej kończyny już nie ma.

To proces.

Potrzebuje rozsądnego ruchu, czasu na wzmocnienie mięśni i nabrania wprawy w poruszaniu się w nowych warunkach. Przyda mu się również zgubienie odrobiny zbędnego tłuszczyku, żeby pozostałe łapy miały nieco łatwiejszą pracę.

Nie wiemy jeszcze, jaka będzie jego docelowa sprawność. Być może z czasem Bursztyn nauczy się bardzo dobrze funkcjonować na trzech łapach. Możliwe też, że będzie potrzebował dodatkowego wsparcia w postaci odpowiednio dobranego wózeczka lub podpory. Jego przyszły opiekun musi więc być gotowy nie tylko na ogromną porcję Bursztyna, ale również na dostosowanie opieki do jego możliwości.

I właśnie dlatego bardzo chcielibyśmy, żeby dalszej nauki nie musiał odbywać w schronisku.

Najlepiej byłoby uczyć się nowego życia już u siebie.

Na bezpiecznej podłodze. Przy własnym człowieku. Z miejscem do spokojnego odpoczynku i z kimś, kto pomoże wtedy, kiedy trzy łapy przez chwilę nie będą chciały współpracować.

Bursztyn potrafi chodzić na smyczy i nadal chce zwiedzać świat. Trzeba jedynie dopasować aktywność do jego wieku, aktualnej kondycji i możliwości ruchowych.

Może potencjalnie zamieszkać z innym psem – po dobrym zapoznaniu i pod warunkiem, że drugi pies będzie respektował jego ograniczenia. Jego stosunek do kotów jest na ten moment trudny do oceny. Może również zamieszkać z dziećmi, jeśli będą potrafiły delikatnie obchodzić się ze starszym psem po amputacji.

Szukamy dla niego przede wszystkim odpowiedzialnego człowieka, który zobaczy w nim psa, a nie jego brakującą łapę.

Tak, Bursztyn ma 14 lat.
Tak, jest po poważnym wypadku i amputacji.
Tak, może potrzebować więcej pomocy niż młody, w pełni sprawny pies.

Ale jest też przyjazny. Ciekawy. Kontaktowy. Ma ochotę wychodzić, poznawać świat i być blisko człowieka.

Nie będziemy obiecywać, ile wspólnego czasu ma przed sobą. Przy czternastoletnim psie nikt uczciwie nie może tego zrobić.

Możemy natomiast zrobić wszystko, żeby ten czas był jego najlepszym.

Żeby zamiast schroniskowego boksu dostał własne legowisko. Zamiast kolejnych zmian – poczucie bezpieczeństwa. A kiedy zachwieje się na tych swoich trzech łapach, obok był ktoś, kto po prostu pomoże mu złapać równowagę.

Bursztyn naprawdę chce jeszcze żyć po swojemu.

Ma trzy łapy, czternaście lat i nadal ogromną ciekawość świata. Najlepiej byłoby, gdyby resztę tego świata mógł już zwiedzać u boku swojego człowieka. 💙